Ahsennâme

Gelecekteki kızım Ahsen'im,  Belki bu mektubu ileride okursun veya okumazsın. Bu mektup belki yıllarca seni bekleyecek bilemiyorum. Umarım bu mektubu okuyabilirsin. Çünkü senin her zaman yanında olacak bir annen olacak. İlk hayal kırıklığında senin yanında olacağım, sana destek olacağım ama sana üzülme demeyeceğim. Sana ağlama demeyeceğim. Sana boşver unut demeyeceğim. Sana nasıl olsa geçecek demeyeceğim çünkü biliyorum geçmeyecek..  Senin duygularını görmezden gelmeyeceğim. İstediğin kadar duygularını yaşa. İstediğin kadar ağla. İstediğin kadar üzül. Ama sonunda sana sarılmayı bekleyen bir annen olacak kızım bunu unutma.  Her daim mutlu olmanı dilerim. Seni çok seviyorum..  Annen. 

İnsanın her şeyden daha çok istediği şeydir anlaşılmak. Anlaşıldığı zaman insan huzura eriyor. Üstündeki ağırlıktan kurtuluyor. Eğer anlaşılmazsa o ağırlığın altında eziliyor. Birini istiyorum sözler kelimeler olmadan anlasın anlatmak istediklerimi. Bazen konuşmaya bile gerek yok anlaşılmak için. Bazen bir bakış yeter karşındaki kişinin anlarsın anlatmak istediklerini.  Rahatlamak istiyorum, anlaşılmak istiyorum. Peki kim beni anlatmak istediklerimi duyacak. Kendi kendimle konuşmaktan ne zaman kurtulacağım. Kim bana bir ses olacak? 

Kırgınım... Her şeye kırgınım. Hayata, insanlara, kendime.. Hakkettim mi bu kırgınlığı peki. Geçmişin yükünü şimdi mi çekiyorum. Çok üzüldüm, çok ağladım, kendimi yıprattım bir hiç uğruna. O duymadı, görmedi ki halimi. Ben kendi kendime ağıdımı yaktım. Ah ettim ama. Bu yarayı haketmedim. Bu kadar incinmeyi haketmedim. Bu kadar üzülmeyi haketmedim. Çok kırgınım çok kendimden daha fazla... 

Çok mutluydum. Çok heyecanlıydım. Midemde kelebekler uçuşuyordu yere göğe sığamıyordum. Kontrolü kaybetmiştim bir kere. Ucu bucağı görünmeyen sonsuz bir dehlize doğru sürükleniyordum. O karanlığa seve seve koşuyordum canımı yakmıyordu. Ta ki bugüne kadar. O güzel heyecanım bir vazo gibi yere düştü paramparça oldu. Midemde uçuşan kelebekler birer birer uçmağa uçtu. Ben ise kendimle kalakaldım, çok zor geldi bu acı. Bu yara bedenime çok ağır geldi. Neden bu başıma geldi hiçbir fikrim yok ama şunu biliyorum bu benim ilk yaram... 

Uzun zamandır hissetmediğim şeyleri yaşıyorum. İçimdeki heyecan beni ele geçiriyor. Söz geçiremiyorum. Nasıl baş edeceğim bilmiyorum. Geceleri uykumu kaçırıyor anlamsız mutluluklar saçıyor bedenime. Bu kadar çabuk olmamalıydı bu heyecan üzülmekten korkuyorum. Kalbimin kırılmasından korkuyorum. Bu heyecan beni üzmesin, beni karanlıklara boğmasın, nefesimi kesmesin. Zor durumdayım peki kim beni bu durumdan kurtaracak?

Nedir tamiri olmayan bu şeyler. İnsanların çok kolay yaptığı kırdığı, bozduğu, parçaladığı bir şey kalp kırıklığı... Kırarken hiç düşünmez. O ruhun her zerresinin incineceğini aklına bile getirmez. Kalp kırıklığı bencilliğin bir sonucudur. Bencillikten başka bir şey değildir. Yaparken hiç düşünmez bunun telafisi olur mu. Kırılanı düzeltmek ne kadar kolay olur? Kırdığımız her cam bardağı tekrar yapıştırıyor muyuz? Hayır, direk çöpe atıyoruz. Kırılan kalp de öyle ne kadar düzelebilir ne kadar tamir olabilir? Bugün bunu anladım kalp kırıklığı tamiri kolay olmayan şeyler. Keşke kırmasak, incitmesek bu hataya düşmesek. Bu hataya düştük, çok kırdık Allah affetsin. Allah beni bu hataya bir daha düşmekten men etsin. Amin.

Gözlerim gözlerine değse Anlar mısın içimdeki  Sevgiyi Kalbimdekini duyar mısın Sana olan atışlarını Sever misin sen de  Benim gibi Saf, temiz, aşk ile... Ona olan aşkımı bu kelimelerle sınırlandırabilir miyim? Hayır! Bu kelimeler yetmez. Hangi kelime içimdeki sevgiyi anlatabilir ki. Sevgim kendime bile sığmazken. Çok zor bunu taşımak ona haykıramamak. Her gün biraz daha ağırlaşıyor ona duyduğum muhabbet. Nereye kadar içimdeki çoşkunluğu taşıyabileceğim. Her gün yolunu gözlüyorum belki yine geçtiğim yollardan geçersin diye. Bugün de geçecek mi diye beklemekten bazen yoruluyorum. O güzel saçlarını yine savuracak mısın? O güzel çehreni yine bana bağışlayacak mısın? Gözlerin peki yine gülecek mi bana yoksa yine kaçıracak mısın benden? Çırpınışlarımı ne zaman göreceksin ben terk-i diyar olmadan. Giryan olan gözlerim dayanmaya takati kalmadı. Gel gör beni aşk neyledi. Yunus Emre ne güzel anlatmış. Gel gör halimi kurtar beni bu azaptan.